Sinds enkele jaren ben ik lid van Brandpunt 23. Dat is geen fotoclub, wel een groep sociaal-maatschappelijk geëngageerde fotografen uit het Antwerpse.
Brandpunt 23 probeert een gezicht te geven aan die mensen en hun activiteiten die het normale nieuws niet halen. Men is al meer dan 11 jaar bezig met als resultaat dat Brandpunt 23 een sociaal-maatschappelijk archief heeft opgebouwd rond 38 thema’s, zoals ouderdom, armoede, jeugdculturen, macht, verslavingen enz.
Verschillende van die thema’s liggen me niet of minder. Zo heb ik bv. de grootste twijfels over het nut of “wereldverbetering” wel nut heeft. En dat slaat zowel terug op politiek, religie als ethiek – ook al ben ik daarin geweldig geïnteresseerd – en ook op al die zaken die te maken hebben met die klimaatsbeheersing, die zogezegd wetenschappelijk gefundeerd zijn. We zouden meer onze geschiedenissen moeten koesteren: dan zouden we beter kunnen relativeren wat de wetenschappers vroeger en nu beweerd hebben en zouden we weten dat er altijd klimaatschommelingen opgetreden hebben, ook al waren er toen geen mensen bij betrokken.
Toch ben ik lid van Brandpunt 23. Wat me in dit soort fotografie interesseert is het “minimale” menselijke. Niet de grote verhalen of de groepsmanifestaties, het grote gelijk behalen of het onrecht aanklagen : maar het individu dat blij is, dat treurig is en verdrietig, dat trots is, dat zich alleen gelaten voelt of gedragen, dat verwonderd is, dat moe is, dat klein is of zich opblaast, dat speelt of ernstig is, dat nieuwsgierig is, dat vriendelijk is en soms kwaad, dat contact zoekt, dat uit de bol gaat, dat hulp zoekt en misschien krijgt. Kortom ik ben op zoek naar die zaken waar we ik mee te maken heb en die ik probeer bij anderen te vinden en vast te leggen. De mens als individu in een niet-voorspelbare omgeving.
Met Brandpunt 23 op pad - vanuit een hoogtewerker van de brandweerkazerne.
uit de bol gaan - free clinic-feest
trots - de borst fier vooruit
eenzaam in een vreemde omgeving - we cijferen ons weg
eenzaam in een bekende omgeving : we cijferen
er is een tijd en een leeftijd van spelen
er is nog een tijd en een leeftijd voor iets anders : ook al is het misschien illusie en uiterlijke schijn in boekjes
en toch zijn we er nieuwsgierig naar - Muhka islamitische kinderen
we kijken met plezier naar anderen die plezier maken
we proberen met anderen te communiceren : waarom? doet er niet toe
we wijzen de anderen graag op die dingen, die wij belangrijk vinden
kortom, we zijn nieuwsgierig en hoopvol
soms wordt het ons wat te druk
of kijken we de kat uit de boom
soms lijken we in een heel vreemde omgeving en toch dicht bij huis
soms rusten we op onze lauweren
en soms kan het ons niets meer schelen en nemen we afstand
soms zitten we tezamen onder één koepel
maar we blijven eenzame kinderen
0 Reacties tot “Ik en Brandpunt 23”