Hoogtepunten van elke reis zijn de zonsopgangen. Althans volgens Bertje. In Antwerpen hebben we nog nooit een zon zien opgaan, wel ondergaan. Maar op reis zien we niet op een paar uurtjes slaap, laat staan op een inspanning om dat punt te bereiken, waar je best de zonsopgang ziet. In deze gevallen, volg ik de vrouw. In de loop van de dag verandert dat.
Waar hebben we de zon al zien opgaan ? In Angkor in Cambodja, in de baai van Ha Long in het noorden van Vietnam, op de zoutvlaktes van Uyuni in Bolivië – het was daar ijskoud . Uiteraard op Machupicchu na de driedaagse Inca-trial – wat waren we toen goed in vorm. In Egypte en meer bepaald in de Sinai beklommen we in het stikdonker de Mozesberg. We zagen ook de zon opgaan boven de pyramides van Gizeth en verschillende keren tijdens de woestijntochten op de Egyptische-Lybische grens zoals de witte woestijn van Al Kasr.
Indrukwekkend was ze op de Torugar-pas tussen China en Kirgistan, maar dan moesten we alleen maar onze tent uit. In Ethiopië alleen maar het hotel uit aan het Tana-meer, evenals in Paraty in Brazilië. Wat ik zelf niet wou missen was San Pedro op het drielandenpunt tussen Chili, Bolivië en Argentinië. En het was niet alleen op godvergeten plaatsen, maar we fotografeerden ook de Niagara-falls bij zonsopgang en het landschap rond Quebec in Canada. Dichter bij huis ook ergens in de Provence.
Soms verstopt de zon zich achter een wolkendek zoals in Zeeland rond Gapinge, aan het Son Kulmeer in Kirgistan, of in Montreal, waar we zicht kregen op de skyline, of gewoon New-York of bij ons in de Ardennen en meer bepaald in Weris. We klommen ook op de Chicagobuilding van Linkeroever en inderdaad er was een smoglaag boven het havengebied.
Soms gaat de zon onder zoals in Angkor, in Antigua in Guatemala, in de Karakorumwoestijn van Turkmenistan, aan het strand van Copacabana in Rio, in Washington met de obelisk of in Boston aan de Harvard-universiteit.
En soms is ze helemaal niet te zien, zoals de nachtfoto van Toronto, of het beeld van de Sint-Andriestoren van Antwerpen in volle sneeuwstorm of gewoon in de Antwerpse ruien, diep onder de grond.
De tempelcomplexen van Angkor in Cambodja
De Ha Long baai in het noorden van Vietnam - vergelijkbaar met de fjorden van Noorwegen.
Ha Long vanuit een andere hoek - laveren tussen honderden eilandjes al of niet bewoond.
Op de ijskoude zoutvlakts van Uyuni in Bolivië : groter dan de provincies Antwerpen, Brabant en Limburg tesamen.
De zon komt op boven Machupicchi in Peru
na een urendurende, stikdonkere tocht op de Mozesberg in de Sinai
en de Sinai gezien vanop de Mozesberg
ze is er : ook boven de pyramides van Gizeth
-5° bij het ontwaken, een uur later 20° : Torugarpas tussen China en Kirgistan - 3000 meter
visser op het Tanameer in Ethiopië
's morgens in Paraty, een van de schilderachtige koloniale Braziliaanse stadjes
op het drielandenpunt van Chili, Argentinië en Bolivië: grazende vicuna's op meer dan 4000 meter
De Niagarawatervallen bij zonsopgang
Het lieflijk landschap rond Quebec
maar ook aan de Dordogne kan het mooi zijn.
wind en storm op komst : Gapinge ( in de buurt van Middelburg) Zeeland
Boven het Son Kulmeer in Kirgistan hangen er altijd wolken.
de skyline van Montreal in Canada
en ook in New-York kan het mistig zijn
of bij ons in de Ardennen in de buurt van Wéris
en boven het Antwerps havengebied kan een smoglaag hangen.
de zon gaat onder boven Angkor
Antigua in Guatemala
- in de Karakorumwoestijn in Turkmenistan
het strand van Copacabana in Rio
de beroemde obelisk in Washington
De Harvard-universiteit bij Boston bij valavond
nachtfoto van Toronto in Canada
De Antwerpse Sint-Andriestoren tijdens een sneeuwstorm
op zoek naar de zon in de Antwerpse ruien, diep onder de grond
HOME
0 Reacties tot “De zon : ze komt op, verbergt zich, gaat onder of is er niet !”