Veel sporen van de oorlog zijn opgeruimd en daardoor verdwenen.
Toch met een geïnteresseerd oog zie je nog “getuigenissen”: de vele bomkraters in het Ieperse, die nu door de koeien als drenkplaatsen gebruikt worden. In Noord-Frankrijk kan je aan de kleur van de graangewassen makkelijk achterhalen waar de loopgraven liepen. Een indruk, die bevestigd wordt door de sporadische Duitse bunkers, die men niet heeft kunnen opruimen.
Het makkelijkst zijn de Duitse en de Engelse stellingen te herkennen : die waren degelijk uitgebouwd in beton, ijzer of hout. Meer moeite hebben we met de Franse stellingen. Als we over stellingen mogen praten. Bij de Fransen was alles gericht op de aanval en loopgraven waren zogezegd tijdelijk met alle spijtige gevolgen van dien.
De meeste sporen zijn overgebleven in die gebieden die de Franse overheid later bestemd heeft als militaire oefenterreinen. Cynisch !
- bomkraters in het Westvlaams landschap
de enige boom die overbleef in Delville Wood - Somme
ondergrondse kazemat rond Ieper - Canadalaan
Musee de la Caverne du Dragon - onderaardse schuilplaats aan de Chemin des Dames, waar Fransen en Duitsers op enkele meters tegen elkaar vochten.
het indrukwekkend landschap rond Beaumont-Hamel dat door de weduwen van de gesneuvelde Newfoundlanders werd aangekocht om het voor het voor ons te bewaren.
rond Croanne - plateau van Californië, waar het Franse leger werd afgeslacht.
opnieuw aan Beaumont -Hamel aan de Somme : de befaamde Y-ravijn
Het Sommefront in de buurt vanThiepval : nu groen , in die tijd : rood
nog dagelijks vinden ze ze !
Men heeft Hill 62 bij Zillebeke kunstmatig in leven gehouden.
bunker op de Canterpillar en Hill 60 in het Ieperse
bunkers rond Armentières in Frankrijk
een voorbeeld van een Duitse hoofdkwartierbunker in het noorden van Frankrijk
overblijfselen van ophangingen voor prikkeldraad, later gebruikt door de plaatselijke boeren.
Bij Verdun : Fleury : aanduiding van een kapotgeschoten boerderij
bunkers in het Noordfranse Vimy
rond armentières : Duitse bunker
0 Reacties tot “overblijfselen en herkenningspunten”